تعاریف روانشناسی

آشنایی با سندرم پیش از قاعدگی

آشنایی با سندرم پیش از قاعدگی

سندرم پیش از قاعدگی

(پی‌ام‌اس PMS) Premenstrual Syndrome یا تنش پیش از قاعدگی (PMT) Premenstrual Tension؛ به الگویی گفته می شود که بطور دائمی با نشانه‌های جسمی و روانی محدود است. نشانه هایی که فقط در طول فاز لوتئال در دوره قاعدگی، اتفاق می‌افتند.

الگوهایی که از “میزان شدتی برخوردارند که باعث تداخل با برخی جوانب زندگی فرد می شود.” برای اینکه در معایه فرد بتوانیم به تشخیص بیماری PMS برسیم، مشاهده نشانه‌های احساسی و روانی الزامی است در غیر این صورت نمی توان حال مراجع را به وجود PMS نسبت داد. این نشانه‌های در همه افراد به یک صورت بروز نمی کند. اما دارای الگوی مشخصی در فرد است که می توان آن را پیش بینی کرد.

این علائم در ده روز پیش از قاعدگی خود را نشان می دهند و مدت کمی قبل از دوره یا بعد از شروع چرخه قاعدگی از بین می روند.

درصد کمی از خانم ها یعنی تقریبا ۲ تا ۵٪، قبل از دوره ماهانه و قاعدگی نشانه های واضح و بارزی دارند، که آن ها را می‌توان از ناراحتی و حس های ناخوشایند معمول در دوران قاعدگی جدا کرد.

از دیدگاه فرهنگی، اصطلاح PMS در مناطق و ملیت های انگلیسی زبان بسیار مرسوم است و به مسائل و مشکلات مربوط به دوره ماهانه قاعدگی اشاره می کند. این  کلمه مخفف بدون توجه و دقت به معنا و کاربرد آن در پزشکی، در بسیاری از گفتگوهای عامیانه و محاوره‌ای به صورتی وسیع به کار می رود. استفاده از کلمه مخفف معمولا برای بیان علائم به کار می رود و معنی ضمنی آن از تعریف بالینی و پزشکی آن بیشتر مورد توجه قرار می گیرد.

اختلالات بیماری های پیش از دوره قاعدگی بسیار شدید است. تا جایی که این اختلالات را جزو اختلالات روان پزشکی  از جمله افسردگی تک قطبی قرار داده اند.

فراوانی سندروم پیش از قاعدگی

۸۰ درصد از بانوان در سنین باروری، بعضی از نشانه ها را پیش از دوره قاعدگی گزارش می کنند که این نشانه ها در حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از زنان به عنوان PMS دارای شرایط است و در ۳ تا ۸ درصد در وضعیت شدید قرار دارند.

 

سندروم پیش از قاعدگی

علائم سندروم پیش از قاعدگی

حدود ۲۰۰ علامت متفاوت در ارتباط با این بیماری وجود دارد که سه نشانه مهم عبارتند از:

  1. کج‌خلقی
  2. تنش
  3. اضطراب (خوشحال نبودن)

بیش از ۲۰۰ نشانه نیز همراه با این بیماری ظاهر می شود. سه مورد از علائم مهم:

  1. تحریک پذیری
  2. تنش
  3. بی‌قراری (ناخشنودی)

علائم احساسی و عمومی مشترک:

  1. استرس
  2. اضطراب
  3. مشکل در بخواب رفتن (بی خوابی)
  4. داشتن سردرد
  5. خستگی
  6. نوسانات خلقی
  7. افزایش یافتن حساسیت عاطفی
  8. تغییر در نیاز جنسی

برای اینکه وجود سندروم پیش از قاعدگی را در فرد بپذیریم؛ باید درد اصلی بیمار شکایت از وجود علائم بیماری در زمینه های احساسی و عاطفی باشد. در مرحله بعد؛ بروز علائم جسمی و بدنی در زمان دوره ماهانه و قاعدگی. از جمله علائم فیزیکی می توان این موارد را نام برد.

  • دل پیچه
  • یبوست، نفخ معده
  • تورم سینه
  • دردهایی در ناحیه مفاصل

علائم سندروم و میزان شدت آن علائم در همه افراد به یک شکل نیست. حتی دوره های قاعدگی نیز می تواند از این لحاظ با هم متفاوت باشد. زنانی که به سندروم پیش از قاعدگی مبتلا می شوند؛ فقط تعداد کمی از علائم را تجربه می‌کنند. علائمی که تقریبا قابل پیش بینی هم هستند.

این علائم حتما باید در ده روز پیش از قاعدگی دیده شود و این علائم هرگز نباید یک هفته بین شروع قاعدگی و زمان تخمک‌گذاری بروز پیدا کنند. لازم است که فرد علائم را در همه دوره های قاعدگی و بصورت متوالی ببیند تا بتوان که به وجود سندروم اطمینان پیدا کرد.

 

سندروم پیش از قاعدگی

عوامل تشدید کننده بیماری:

  • مصرف بالای کافئین
  • استرس می تواند سبب تسریع شرایط شود.
  • بالا رفتن سن
  • داشتن سوابق افسردگی
  • وجود سابقه بیماری در خانواده
  • رژیم غذایی نامطلوب مانند: پایین بودن سطح ویتامین ومواد معدنی به خصوص منیزیم، منگنز و ویتامین  Eو همچنین ویتامین D

معمولا با توجه کردن در سابقه خانوادگی می توان وجود سندروم قاعدگی را پیش‌بینی‌کرد. مطالعات نشان دادند که میزان این بیماری بین دوقلوهای همسان از دوقلوهای ناهمسان (با برادر) دو برابر است.

این به این معنی است که اگر یک دوقلو بیمار باشد، قل دیگر نیز به میزان متوسطه به بالا، احتمال ابتلا به بیماری را دارد. این آمار نشان می دهند که علت سندروم پیش از قاعدگی تا حدودی می تواند ژنتیکی هم باشد.

اما تحقیقات نشانگر این هستند که این بیماری در بانوان مبتلا به اختلالات خلقی افسردگی و دوقطبی نیز بالا است؛ اما اینکه چرا اینگونه است، بطور دقیق روشن نیست.

 

تقویم تجارب سندرم پیش از قاعدگی

روش هایی استاندارد وجود دارد که برای توصیف و معرفی سندروم پیش از قاعدگی به کار می رود. مانند:

  1. تقویم برای ثبت تجارب بیماری سندرم پیش از قاعدگی
  2. گزارش تأثیرات این اختلال بر شدت قاعدگی ها در آینده
  3. مقیاس های قیاسی دیداری

ضمنا بعضی از شرایط پزشکی فرد مسبب تشدید علائم بیماری می شوند. وجود این شرایط در فرد سبب تصور وجود این بیماری در او می شود.

اختلال سندروم، می تواند با برخی بیماری همراه شود. که از جمله آنها می توان این موارد را نام برد:

کم خونی

کم‌کاری تیروئید

اختلالات خوردن

سوء مصرف مواد مخدر

بیماری های دستگاه تناسلی که باید رفع شوند:

  • دیسمنوره (درد هنگام قاعدگی)
  • اندومتریوز
  • حالات نزدیک شدن به یائسگی
  • عوارضمصرف قرص‌های ضد بارداری

PMS

علائم بیماری

  • آکنه
  • شکم پف کرده
  • یبوست
  • کمر درد
  • سردرد
  • بالا رفتنضربان قلب
  • پرتنش یا اضطراب، تحریک پذیر
  • خستگی
  • گرگرفتگی
  • درد مفاصل نوسانات خلقی
  • عدم احساس علاقه بهروابط جنسی
  • حساسیت و تورم سینه
  • عدم تمرکز
  • مشکلات خواب
  • تورم دست یا پا
  • گرایش به انزوا
  • افزایش وزن
  • بالا رفتن قند خون
  • حالت تهوع
  • سرگیجه

نکاتی برای کنترل و بهبود سندروم پیش از قاعدگی

  • علائم بیماری خوردن کربوهیدرات‌های منسجم مانند: غلات و نان سبوس دار، ماکارونی، فیبر و پروتئین. کنترل و کاهش مصرف قند و چربی
  • پرهیز مصرف نمک در چند روز آخر پیش از دوره. برای کاهش نفخ و احتباس مایعات (پف کردن به علت جمع شدن مایعات زیر پوست
  • عدم مصرف کافئین برای کاهش احساس تنش، تحریک‌پذیری و درد پستان
  • عدم مصرف الکل، برای کاهش حس احساس افسردگی
  • غذا خوردن در ۶وعده غذایی کوچک
  • انجام ورزش‌های هوازی، به مدت ۳۰ دقیقه و ۴ تا ۶ بار در طول هفته
  • داشتن خواب به میزان ۸ ساعت در شب
  • حفظ برنامه منظم غذایی پیش از خواب و ورزش
  • دوری از حوادث استرس زا تا یک هفته پس از دوره

داروهای هورمونی

  • داروهای ضد بارداری که مصرف بالا دارند؛ می تواند در بعضی خانم ها سبب بروز علائم بیماری شود و در بعضی دیگر باعث کاهش علائم جسمی شود اما علائم عاطفی را کاهش ندهند.
  • پروژسترون: این دارو سالهاست که استفاده می شود، اما آمار کافی درباره اثرگذاری آن وجود ندارد.
  • آگونیست های هورمون آزاد کننده گنادوتروپینمی تواند در موارد شدید PMS مفید باشند اما دارای عوارض جانبی بالقوه زیادی هستند.

روند بیماری

به طور کلی این بیماری پایدار است و در طول زندگی از نظر شدت و علائم، تغییرات زیادی دارد. معمولاً درمان نشانه های خاص آن مفید است. اما پس از یائسگی کاهش می یابد. با این وجود احتمالاً زنان مبتلا به سندروم، علائم یائسگی مانند گرگرفتگی را بیشتر دارند.

مشاهده بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
error: اخطار: مطالب این سایت محافظت شده است !!