اختلالات

اختلال یا اختلالات رشدی عصبی چیست و شامل چه مواردی می شود ؟

اختلال یا اختلالات رشدی عصبی مجموعه ای از شرایط است که در دوره رشد شروع می شود. این اختلالات معمولاً در اوایل رشد ظاهر می شوند ، غالباً قبل از ورود کودک به دبستان ، و با نقایص رشدی مشخص می شوند که باعث اختلال در عملکرد شخصی ، اجتماعی ، تحصیلی یا شغلی می شود.

اختلالات رشدی عصبی (The neurodevelopmental disorders ) مجموعه ای از شرایط است که در دوره رشد شروع می شود. این اختلالات معمولاً در اوایل رشد ظاهر می شوند ، غالباً قبل از ورود کودک به دبستان ، و با نقایص رشدی مشخص می شوند که باعث اختلال در عملکرد شخصی ، اجتماعی ، تحصیلی یا شغلی می شود.

 

دامنه رشد نواقص از محدودیت های بسیار خاص در یادگیری یا کنترل عملکردهای اجرایی گرفته تا اختلالات یکپارچه مهارتهای اجتماعی یا هوش، متغیر است.  اختلالات عصبی رشدی اغلب همزمان رخ می دهد. به عنوان مثال ، افراد مبتلا به اختلال طیف اوتیسم اغلب دارای ناتوانی ذهنی (اختلال رشد فکری) هستند و بسیاری از کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی (ADHD) نیز دارای اختلال یادگیری خاصی هستند. نشانه­ های بالینی این اختلال علائم بیش از حد در نواقص و تاخیر در دستیابی به رشد مورد انتظار است.

ناتوانی ذهنی (اختلال رشد فکری) با نقص در توانایی های ذهنی عمومی ، مانند استدلال ، حل مسأله ، برنامه ریزی ، تفکر انتزاعی ، قضاوت ، یادگیری دانشگاهی و یادگیری از تجربه مشخص می شود. این نواقص منجر به اختلال در عملکرد سازگاری می شود ، به گونه ای که فرد نمی تواند استانداردهای استقلال شخصی و مسئولیت اجتماعی را در یک یا چند جنبه از زندگی روزمره ، از جمله ارتباطات ، مشارکت اجتماعی ، عملکرد تحصیلی یا شغلی و شخصی را رعایت کند.

تاخیر رشدی یکپارچه، همانطور که از نامش مشخص است ، زمانی تشخیص داده می شود که فرد نتواند مراحل رشد مورد انتظار را در چندین زمینه عملکرد فکری برآورده کند. این تشخیص برای افرادی استفاده می شود که قادر به ارزیابی سیستماتیک عملکرد فکری نیستند ، مانند کودکانی که برای شرکت در آزمایش استاندارد شده بسیار کوچک هستند.

علت اختلال رشدی عصبی چیست ؟

ناتوانی ذهنی ممکن است ناشی از یک آسیبی که در طول دوره رشد باشد ، به عنوان مثال ، یک ضربه شدید به سر ، در این صورت ممکن است یک اختلال شناختی عصبی نیز تشخیص داده شود. اختلالات ارتباطی شامل اختلال زبان ، اختلال صدای گفتار ، اختلال ارتباطی اجتماعی (عملگرا) و اختلال روان در دوران کودکی (لکنت زبان) است.

سه اختلال اول به ترتیب با نقص در رشد و استفاده از زبان ، گفتار و ارتباطات اجتماعی مشخص می شود. اختلال روان در دوران کودکی با اختلال در  گفتار از جمله صداها یا هجاهای تکراری ، طولانی شدن همخوان ها یا صداهای مصوت ، کلمات شکسته ، انسداد کلماتی که با تنش جسمانی بیش از حد تولید می شوند ، مشخص می شود. مانند سایر اختلالات رشدی عصبی ، اختلالات ارتباطی در اوایل زندگی شروع می شوند و ممکن است اختلالات عملکردی مادام العمر ایجاد کنند.

انواع اختلال عصبی رشدی

  • اختلال طیف اوتیسم (ASD)

اختلال طیف اوتیسم با نقص های مداوم در ارتباطات و تعاملات اجتماعی در زمینه های مختلف همراه است. مانند نقص در روابط متقابل اجتماعی ، رفتارهای ارتباطی غیرکلامی و همچنین مهارت های ایجاد ، حفظ و درک روابط، مشخص می شود.

علاوه بر نقص ارتباطات اجتماعی ، تشخیص اختلال طیف اوتیسم مستلزم وجود الگوهای محدود و تکراری از رفتارها ، علایق یا فعالیت ها است. زیرا علائم با رشد تغییر می کند و ممکن است با سازوکارهای غیرارادی جبران شود و معیارهای تشخیصی ممکن است بر اساس اطلاعات تاریخی بررسی شوند ، اگرچه علائم فعلی، اختلال قابل توجهی را نشان می دهند.

نحوه تشخیص اختلال طیف اوتیسم

در تشخیص اختلال طیف اوتیسم ، ویژگی های بالینی فردی با استفاده از تعیین کننده ها مشخص می شود:

  • وجود یا عدم وجود نقص ذهنی 
  • وجود یا عدم وجود اختلال ساختاری زبان 
  • وجود یک بیماری شناخته شده پزشکی/ ژنتیکی یا محیطی/ اکتسابی مرتبط با اختلال عصبی ، رشدی ، یا رفتاری دیگر

همچنین تعیین کننده هایی که نشان از علائم اوتیسم دارند:

  • سن 
  • بررسی مهارت های ثابت 
  • میزان شدت

این تعیین کننده ها به پزشکان این امکان را می دهد که تشخیص را به صورت شخصی بررسی کنند و شرح بالینی غنی تری از افراد مبتلا ارائه دهند. به عنوان مثال ، بسیاری از افرادی که قبلاً دارای اختلال آسپرگر تشخیص داده شده بودند ، اکنون بدون اختلال زبانی یا ذهنی، اختلال طیف اوتیسم تشخیص داده شده­اند.

ADHD یک اختلال رشدی عصبی است که با میزان زیادی از بیتوجهی، عدم نظم و یا بیش فعالی تعریف می شود.

  • علائم بی توجهی و بی نظمی شامل ناتوانی در انجام کاری ، عدم توجه است.
  • علائم بیش فعالی شامل بی قراری ، عدم توانایی نشستن ، دخالت در فعالیت های دیگران است.

زمان بروز و همپوشانی اختلال ADHD

در دوران کودکی ، ADHD اغلب با اختلالاتی که به عنوان “اختلالات برون سازی” مانند اختلال نافرمانی مقابله ای و اختلال سلوک در نظر گرفته می شوند ، همپوشانی دارد. ADHD غالباً در بزرگسالی ادامه می یابد و در نتیجه باعث اختلال در عملکرد اجتماعی ، تحصیلی و شغلی می شود.

اختلالات حرکتی عصبی – رشدی

 شامل اختلال هماهنگی رشد ، اختلال حرکتی قالبی و اختلالات تیک است.

اختلال هماهنگی رشدی (DCD or Developmental C oordination Disorder)

 با نقص در کسب و اجرای مهارتهای حرکتی مشخص می شود و همچنین با کندی یا نادرستی عملکرد مهارتهای حرکتی نمایان می شود.

اختلال حرکتی قالبی (stereotypic movement disorder)

زمانی تشخیص داده می شود که فرد دارای رفتارهای حرکتی مکرر ، به ظاهر بی دقت و بی هدف است ، مانند تکان دادن دست ، تکان دادن بدن ، ضربه زدن به سر ، گاز گرفتن و ضربه زدن به خود.

اختلالات تیک (Tic Disorders)

شامل تیک های حرکتی یا آوازی ، حرکات ناگهانی ، سریع ، مکرر و غیر ریتمیک میشوند.  مدت زمان ، علت احتمالی و تشخیص های بالینی ، اختلالات تیک  را از هم متمایز می کنند. مانند اختلال تورت ، اختلال تیک حرکتی یا صوتی مداوم  ، اختلال تیک موقتی و اختلال تیک نامشخص.

اختلال یا سندروم تورت (Tourette)

زمانی تشخیص داده می شود که فرد دارای تیک های حرکتی و صوتی متعددی است که حداقل به مدت ۱ سال وجود داشته و دوره علائم آن رو به کاهش است.

اختلال یادگیری خاص ( specific learning disorder)

همانطور که از نامش پیداست ، زمانی تشخیص داده می شود که نقص های خاصی در توانایی فرد در درک یا پردازش اطلاعات به طور موثر و دقیق وجود داشته باشد. این اختلال رشدی عصبی ابتدا در طول سالهای تحصیل ظاهر می شود و با مشکلات مداوم و مختل کننده در یادگیری مهارت های بنیادی دانشگاهی از جمله در خواندن ، نوشتن و/یا ریاضی مشخص می شود.

اختلال یادگیری خاص ممکن است در افرادی رخ دهد که دارای استعداد ذهنی هستند و تنها زمانی آشکار می شود که خواسته های یادگیری یا روشهای ارزیابی (به عنوان مثال ، آزمونهای زمان بندی شده) موانعی ایجاد کند که با هوش ذاتی نمیتواند بر آن غلبه کند. برای همه افراد ، اختلال یادگیری خاص می تواند باعث اختلال مادام العمر در فعالیت های وابسته به مهارت ها ، از جمله عملکرد شغلی شود.

ارزیابی و تشخیص بالینی اختلال رشدی عصبی

استفاده از تعیین کننده ها برای تشخیص اختلال رشدی عصبی ، ویژگی های بالینی فرد و علائم فعلی آن را نمایان تر می کند.علاوه بر تعیین کننده هایی که ویژگی های بالینی را توصیف می کنند ، مانند سن و میزان  شدت . اختلالات عصبی رشدی ممکن است شامل تعیین کننده ای که”مرتبط با یک وضعیت پزشکی یا ژنتیکی شناخته شده یا عامل محیطی” باشد. این تعیین کننده به کلینیکی ها فرصت می دهد تا عواملی را که ممکن است در علت این اختلال نقش داشته باشند ، مستند سازند.

 به عنوان مثال می توان به اختلالات ژنتیکی مانند :

  • سندرم X شکننده (Fragile X syndrome)
  • اسکلروز غده ای (Tuberous sclerosis)
  • سندرم رت (Rett syndrome) ؛
  • شرایط پزشکی مانند صرع ؛ و عوامل محیطی ، از جمله وزن بسیار کم هنگام تولد و قرار گرفتن جنین در معرض الکل .

 

اطلاعات بیشتر در رابطه با این اختلال

امتیاز کاربران: اولین نفری باشید که امتیاز می دهد!
مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
error: اخطار: مطالب این سایت محافظت شده است !!