مهارت ها

ارتباط مهارت های رفتاری با اجتماعی سازی

مهارت های اجتماعی و مهارت های رفتاری

فرایندی که طی آن انسان نحوه زندگی‌ در جامعه را می‌آموزد، اجتماعی سازی می گویند. این فرایند به انسان شخصیت داده و سبب ارتقای توانایی‌ او برای ایفای مسئولیت های فرد در جایگاه یک عضو از جامعه می شود.

انسان در طی این فرایند، آگاهی های مورد نیاز را برای ایفای مسئولیت های اجتماعی خود کسب می کند. این فرایند در طول زندگی و عمر فرد ادامه پیدا می کند. این روند شامل مجموعه ای ازمولفه هاست. مولفه هایی مانند دیدگاه ها، ارزش ها، هنجارهای جامعه و حتی زبان در طی این فرایند دچار تغییرات می شوند. بخش ریشه ای و اساسی اجتماعی سازی در دوران کودکی اتفاق می افتد.

کودک در سنین ابتدائی زندگی خود از طریق نیازهای فیزیولوژیک خود با جامعه ارتباط دارد و در سنین بالاتر از طریق ارتباط با والدین و اطرافیان در خانواده اجتماعی می شود. برای موفقیت در اجتماعی شدن، ضروری است که میل به این اتفاق در فرد وجود داشته باشد و همچنین افرادی نیز باشند تا این مسئولیت را بعهده بگیرند.

یک روش برای بررسی میزان اجتماعی شدن در کودک را می توان بر اساس استفاده او از امکانات  موجود در اطراف و زندگی او تشخیص داد.

کودک را بوسیله آموزش شرطی می کنند. به این ترتیب او به این آگاهی می رسد که چه رفتارهای سبب تشویق و تنبیه او می شود. همچنین در می یابد که در چه صورت پاداش دریافت می کند. به مرور به محیط پیرامون و اطرافیان خود اشراف پیدا می کند.  اجتماعی شدن فرد در این مراحل تحت تاثیر خانواده و سپس گروه همسالان در جامعه و مدرسه رخ می دهد.

دردنیای امروز اما وضع کمی متفاوت است. در دنیای کنونی به علت فناوری و پیشرفت تکنولوژی شرایط اجتماعی و اجتماعی کردن افراد با دوران گذشته متفاوت است. فرد تنها تحت تاثیر اطرافیان خود نیست.

بلکه از افراد و فرهنگ ها و جوامع و اطلاعات مربوط به آن ها تاثیر می پذیرد و اینگونه کیفیت اجتماعی شدن او متفاوت خواهد بود.

اجتماعی سازی

روش های اجتماعی کردن

  1. یادگیری

برای مثال والدین در تربیت کودک خود او را مجبور به رعایت قوانینی می کنند. قوانینی همچون موارد بهداشتی و نظافتی، رفتار خوب و رعایت قوانین مربوط به آداب رفتار اجتماعی. با حضور در خانواده و مشاهده رفتارهای اعضای خانواده، این اطلاعات دریافت شده از محیط در ذهن کودک ماندگار می شود.

  1. درونی کردن ارزش ها

در فرایند اجتماعی شدن، تکرار رفتار سبب نهادینه شدن آن در ذهن می شود. برای نهادینه شدن یک رفتار مولفه هایی نیاز است. از جمله: ارتباط متقابل افراد با هم و آموختن زبان و تجارب عاطفی. به این روند اصطلاح درونی شدن اطلاق می شود.

در صورتی که رفتاری در فرد درونی نشود؛ فرد آن رفتار را با میل و رضایت قلبی انجام نمی دهد.

مهارت های ارتباطی شامل مجموعه ای از نیازمندی های یک فرد است که برای فعالیت  موفق فرد الزامی است. همواره دیده شده است که محیط فعالیت فرد بر مهارت های ارتباطی او موثر است. انگیزه کار و فعالیت کارکنان در  یک سازمان می تواند از عملکرد مدیران تاثیر بگیرد.

همچنین جو حاکم بر سازمان نیز تاثیر مضاعف دارد. به طور کلی فرد از ابتدای ورود به محیط فعالیت خود تحت تاثیر افراد، جو محیط و فرهنگ مسلط بر محیط و روابط قرار می گیرد. توجه به مسئله اجتماعی سازی در یک سازمان سبب می شود که فرد تازه وارد با این فضا را به شکلی مطلوب تر مواجه شده و مراحل آغازین ورود خود را با حس بهتری طی کند.

دانیل پینک که نویسنده کتابی در همین حوزه است، در این رابطه می گوید: امروزه به همه اثبات شده است که روش مدیریتی چماق و هویج، نمی تواند در نیروهای یک سازمان انگیزه فعالیت ایجاد کند. چرا که افراد علاقمند هستند که احساس اهمیت کنند.

افراد نیاز دارند تا خود را با اهداف مهم مرتبط بدانند و نقش حساس تری را در مسیر اهداف سازمان، ایفا کنند. یکی از روش ها برای ایجاد این احساس در افراد این است که؛ به اهداف و سیاست های کاری سازمان آگاه باشند تا در همان ابتدای همکاری در جریان اهمیت اهداف سازمان قرار بگیرند.

اگر این فرایند به درستی انجام شود، فرد حس همراهی و هم مسیر بودن با مدیران سازمان را خواهد داشت و با انگیزه قوی تر، هدفمندتر و  مسئولیت پذیری بیشتری فعالیت خواهد کرد.

 اهمیت اجتماعی سازی

یکی از اساسی ترین اقدامات مدیران منابع انسانی پس از جذب نیرو، آشنا کردن نیروی انسانی با هنجارهای رفتاری و ارزش های سازمان است. به این اقدام را اجتماعی سازی اطلاق می کنند. فرد پس از استخدام در یک سازمان، ضرورت دارد که رفتار صحیح و مطلوب از دید سازمان مربوطه را آموخته و به کار ببندد.

این فرایند هم ممکن است طی چند سال و همراه با آزمون و خطا توسط فرد انجام شود و هم می تواند در طول یک هفته تحت یک برنامه مشخص و معین زیر نظر مدیریت سازمان عملی شود. معمولا افراد تمایل به روش دوم دارند. اما اغلب اجتماعی سازی به روش اول انجام می شود و این اتفاق نیز یکی از دلایل ترک کار توسط افراد شده است.

تحقیقات نشان داده اند که اعمال این فرایند توسط مدیران در بدو ورود فرد به محیط کار، نقش بسزایی در ایجاد نگرش مثبت در فرد تازه وارد نسبت به محیط جدید و شغل مربوطه و همچنین طولانی بودن مدت زمان اشتغال فرد دارد.

چرا که طی این فرایند به شناخت و ارضای نیازهای کارکنان کمک کرده و به تبع آن تحقق اهداف سازمان با استفاده از نیروهای آماده به کار و موثر را میسر می سازد.

اجتماعی سازی

فواید توجه مدیران به اجتماعی سازی

کارشناسان منابع انسانی می گویند که اجتماعی سازی کارکنان هر سازمانی در حقیقت مانند تجارب شغلی متعدد در رابطه با اطلاعات دانشگاهی آن ها است. به طوری که می توان هزینه ای که صرف طی این فرایند می شود را جزو هزینه های الزامی برای تحقق به اهداف آن سازمان در نظر گرفت. طی این فر ایند نشان دهنده مهارت در مدیریت هر سازمان است.

نمودار زیر نتیجه یک پژوهش را نشان می دهد؛ در این پژوهش از کارشناسان مربوطه سوال شده است: کارکنان تازه وارد در هفته اول به چه اطلاعاتی نیاز دارند؟
پاسخ کارشناسان در نمودار زیر ارائه شده است:

موارد مهم در اجتماعی سازی

نتایج اجتماعی سازی کارکنان

  • تداوم اشتغال فرد در سازمان مربوطه
  • مسئولیت پذیری بیشتر کارکنان
  • افزایش بهره وری به علت افزایش مسئولیت پذیری در نیروی انسانی
  • شفافیت در وظایف افراد

انجام مسئولیت با احساس رضایت از کار و مولفه های دیگر محیط کار

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
error: اخطار: مطالب این سایت محافظت شده است !!