روانشناسی یادگیری

حافظه کاذب چیست؟

حافظه کاذب

عبارت است از به یاد آوردن یک خاطره ساخته یا تحریف شده که ممکن است نادرست باشد. این یاد آوری در خیال و وهم رخ میدهد. ولی در بقیه موارد با ویژگی های از واقعیت که با دخالت اطلاعات یا دیگر عوامل منحرف کننده حافظه ترکیب شده باشند. این امر بسیار متداول است که حافظه دچار اشتباه شود.

معمولا افراد از حافظه به عنوان یک ضبط کننده فیلم استفاده می کنند و دقیقا هر چه که به طور واضح اتفاق می افتد، مستند و ذخیره می کند. در واقع، حافظه بسیار مستعد ابتذال است. بسیاری از مردم ادعا می کنند که حافظه آنها درست و صحیح است، اما این اطمینان صحت حافظه را تضمین نمی کند.

نمونه هایی از حافظه کاذب

در دنیای ما می تواند نسبتا عادی باشد مانند یادآوری اینکه در ورودی خانه را قفل کرده اید یا خیر و یا به یادآورن جزئیات تصادفی که شما فقط شاهد آن بودید.

روانشناسان تعریف ها و توصیف هایی برای حافظه کاذب، نحوه به وجود آمدن این خاطرات و تاثیراتی که بر روی افراد می گذارند، ارائه داده اند.

تعاریف حافظه کاذب

برخی از عناصر مشترک حافظه کاذب عبارتند از:

  • تجربیات ذهنی افراد که معتقدند این خاطرات و تجربه ها دقیقا نمایش دهنده وقایع گذشته هستند.
  • جزئیات بی اهمیت خاطرات (با اعتقاد به این که کلید های خود را هنگام رسیدن به خانه روی میز قرار می دهید) تا بسیار جدی تر ( باور داشته باشید که شخصی را در صحنه جنایتی دیده باشید).

 

نگرش اشتباه این است بسیاری فکر می کنند مبتلا به حافظه کاذب هستند درحالی که خاطره کاذب نشان دهنده یقین و اعتبار حافظه ما است. در زندگی هر کس ممکن است شکست های حافظه تجربه شود. حافظه کاذب در نشان دهنده یا یادآوری مجزا از واقعه ای که رخ نداده، منحصر به فرد است. خاطرات کاذب به این معنی نیست که اتفاقات افتاده را فراموش یا مخلوط کرده باشیم بلکه به معنای یادآوری خاطراتی است که هرگز در وهله اول تجربه نکرده ایم.

چه چیزی باعث حافظ کاذب می شود؟

سوال: دلیل رخ دادن حافظه کاذب چیست؟

اطلاعات و توزیع نادرست از منبع اصلی می توانند بر حافظه دروغین تاثیر بگذارد. دانش موجود در حافظه و سایر خاطرات منجر به تداخل در  شکل گیری حافظه جدید می شود. در نتیجه در به یادآوری خاطرات اشتباهاتی به وجود می آید.

چه کسی تحت تاثیر حافظه کاذب قرار می گیرد؟

در یک تحقیق، تعدادی شرکت کننده ویدئویی از یک تصادف را تماشا کردند و در آخر سوالاتی در مورد جزئیات فیلم از آنها پرسیده شد. یکی از این سوالات ” سرعت اتومبیل ها هنگامی که در هم کوبیده شدند، چقدر بود؟” بود. از برخی شرکت کنندگان دیگر همین سوال با جایگزین کردن “اصابت کردن” به جای “درهم کوبیده شدن” نیز پرسیده شد.

یک هفته بعد از شرکت کنندگان جواب را خواستار شدند. نتایج نشان داد کسانی که از آنها درباره “درهم کوبیده شدن اتومبیل ها” سوال شده بود احتمالا خاطره کاذب از دیدن شیشه های شکسته در فیلم داشتند.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
error: اخطار: مطالب این سایت محافظت شده است !!