روانشناسی اجتماعی

علت پیوستن افراد به گروه ها

پیوستن افراد به گروه ها

به آنها حس قدرت بیشتر، خودبینی کمتر و افزایش مخالف آنها در برابر تهدیدها می دهد. برای درک نیاز پیوستن افراد به گروه ها نکاتی وجود دارد:

  • امنیت منعکس کننده قدرت
  • نشان دادن وضعیت اعتبار ناشی از تعلق داشتن به گروهی خاص
  • برای شناخت گروه و جایگاه خود پیوستن افراد به گروه مهم است.
  • عضویت در یک گروه می تواند منجر به افزایش عزت نفس شود.
  • برآورده کردن نیاز های اجتماعی
  • رفع نیاز دوستی و روابط اجتماعی
  • نمایندگی قدرت در دست گروه هاست.
  • ممکن ساختن دستیابی به آنچه که با تلاش های فردی به دست نمی آید.
  • ممکن است قدرت با هدف حفاظت از خود در برابر خواسته های غیر منطقی بکار گرفته شود.
  • گروه های غیر رسمی امکان تمرین قدرت به افراد می دهد.
  • در برخی موارد انجام یک کار خاص به بیش از یک فرد نیاز دارد.

 

نقش های گروهی بعد از پیوستن افراد به گروه ها

بعد از پیوستن افراد به گروه ها نقش هایی برای آنها تعیین می شوند. این نقش ها برای کلیه کارمندان در سازمان و در خانه صدق می کند. نقش های گروهی به عنوان الگوهای رفتاری نسبت داده شده به کسی که یک موقعیت اجتماعی را اشغال می کند تعریف می شود. افراد همزمان توانایی اجرای چند نقش دارند. نقش های گروهی به سه دسته تقسیم می شوند:

۱. نقش‌های وظیفه محور

این نقش ها با توجه به وظیفه و صلاحیت به افراد اختصاص داده می شود. نقش های وظیفه محور افراد را به ۶ گروه مبتکر، آگاه کننده، شفاف کننده، خلاصه کننده، آزمایش کننده واقعیت و جستجو کننده یا ارائه دهنده اطلاعات تقسیم بندی می کنند.

  • مبتکر

کسی که پیشنهاد می دهد و تعریف می کند.

  • آگاه کننده

کسی که احساسات و حقایق را ابراز می کند.

  • شفاف کننده

کسی که اطلاعات را تعریف، تفسیر و روشن می کند.

  • خلاصه کننده

کسی که داده ها را پیوند می زند و نتیجه گیری می کند.

  • آزمایش کننده واقعیت

کسی که تحلیل انتقادی از اطلاعات ارائه می دهد.

  • جستجو کننده یا ارائه دهنده اطلاعات

کسی که داده ها را جستجو می کند و آنها را ارائه می دهد.

این نقش ها توسط افراد مختلفی با توجه به وظیفه تعیین شده برای آنها انجام می شوند.

۲. نقش های رابطه‌‌محور

نقش های رابطه محور به منظور دستیابی به یک رابطه سالم و هدف مورد نظر انجام می شوند. نقش های رابطه محور به ۵ گروه هماهنگ کننده، دروازه بان، آزمایش کننده اجماع، مشوق و صلح کننده تقسیم می شود.

  • هماهنگ کننده

کسی که وظیفه محدود کردن تنش ها و کاهش اختلافات بر عهده دارد.

  • دروازه بان

کسی که مشارکت همه افراد را تضمین می کند.

  • آزمایش کننده اجماع

کسی که فرایند تصمیم گیری را تحلیل می کند.

  • مشوق

فردی خونگرم، فعال و پاسخگو است.

  • صلح کننده

کسی که خطا ها را می پذیرد و از بروز درگیری جلوگیری می کند.

نقش های رابطه محور برای حفظ سلامتی افراد و همچنین روابط گروهی بسیار مهم است.

 

در مقاله قبل توضیح دادیم که افراد برای احساس قدرت بیشتر و افزایش عزت نفس خود به گروه های مختلفی ملحق می شوند. در هر گروه نقش هایی وجود دارند که با توجه به تلاش های هر فرد به آن ها سپرده می شود.

۳. نقش‌های فردی

نقش های فردی با توجه به میزان تلاش هر فرد در انجمن ها تعیین می شود. نقش های فردی به ۵ نوع مهاجم، مسدود کننده، حکم فرما، سوار نظام و اجتناب دسته بندی می شوند.

  • مهاجم

کسی که دیگران و عقاید را بی ارزش می داند و به آنها حمله می کند.

  • مسدود کننده

کسی که با دلیلی فراتر دست به شورش می زند و مخالف است.

  • حکم فرما

کسی که بر برتر بودن خود اصرار دارد.

  • سوار نظام

کسی که فعالیت و شرکتش در انجمن موثر نیست.

  • اجتناب

کسی که دوست دارد علاقه خود را برای جلوگیری از انجام کار نشان دهد.

این ها نقش هایی است که هر شخص با توجه به تلاش خودش در هر شرکت یا سازمان انجام می دهد.

گروههای خوب

در قسمت های قبل درباره تعریف گروه، اهمیت آن و نقش های محوری آن توضیحاتی ارائه دادیم. اکنون وقت آن است که بدانیم چگونه می توان یک گروه را به یک حزب مفید و کارآمد تبدیل کرد. یک گروه کارآمد و مفید چه ویژگی هایی دارد که آن را از سایرین متمایز می کند؟

در صورتی که یک گروه ویژگی های زیر را دارا باشد، به عنوان گروهی موثر و کارآمد شناخته می شود.

  • جوی آرام، راحت و دوستانه
  • درک و پذیرش وظیفه و عملکرد
  • اعضا با دقت گوش می دهند و در انجام تکالیف و وظایف عملکرد خوبی نشان می دهند.
  • تکالیف مشخص و پذیرفته می شوند.
  • مطلع بودن اعضای انجمن از عملکرد خود
  • مردم احساسات، ایده ها و نظرات خود را به طور واضح بیان می کنند.
  • روند تصمیم گیری طبق نظر همه اعضا انجام می شود.
  • گروه ها مرکز بیان اختلاف نظر ها درباره یک ایده یا یک روش است.

رفتار گروهی

برای درک بهتر رفتار گروهی از یک مثال استفاده می کنیم.

برای انجام یک پروژه یک گروه چهار نفره علی، سجاد، محمد و امیرعلی تشکیل داده ایم. تکمیل پروژه به صورت جداگانه برای هر کدام از آنها امکان پذیر نیست زیرا انجام این پروژه وقت گیر است و ممکن است یکی از افراد در انجام آن مهارت و تجربه کافی کسب نکرده باشد. پس این پروژه باید گروهی انجام شود. بیایید نقش هر کدام را مشخص کنیم. علی ابتکار عمل است زیرا پیشنهاد ایده پروژه بر عهده اوست. سجاد تمامی اطلاعات، داده ها و منابع مورد نیاز پروژه را جمع می کند و به انجمن اطلاع می دهد. محمد اطلاعات را تفسیر می کند. امیر علی به عنوان خلاصه کننده شناخته می شود و نتیجه گیری پروژه بر عهده اوست. همه این ها، نقش های وظیفه محور هستند.

هنگامی که اعضای گروه دور هم جمع می شوند و ایده های خود را به اشتراک می گذارند. احتمال دارد ایده ها مورد حمله قرار گیرند. علی سعی می کند به عنوان هماهنگ کننده اختلافات را برطرف کند. محمد به عنوان دروازه بان تضمین میکند که نهایت تلاش و حمایت خود را اعمال می کند. سجاد به عنوان مشوق به همه انگیزه می دهد و آن ها را ترغیب می کند تا نهایت تلاش خود را برای انجام پروژه به کار گیرند. امیرعلی به عنوان آزمایش کننده اجماع پروژه را آزمایش می کند و تصمیم اصلی را بررسی می کند. همه این ها، نقش های رابطه محور هستند.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا
error: اخطار: مطالب این سایت محافظت شده است !!