روانشناسی زنان

نگرش به قاعدگی

نگرش

عبارت است از ترکیبی از باورها و هنجارهایی که شخص از قبل آن ها را به طور آماده در ذهن خود دارد تا در مواجهه با اشخاص، اشیا و رویدادها، به شیوه خاصی واکنش نشان دهد (اسی[1] و همکاران، 2012). در تعریف دیگری آمده است که نگرش نوعی آمادگی ذهنی و عصبی است که رفتار فرد را در قبال همه موضوعات جهت دهی می کند (کار[2] و همکاران، 2019).

در تعریفی چند عاملی هم آمده است که نگرش عبارت است از سازمان دهی پایدار انگیزشی، هیجانی، ادراکی و شناختی در ارتباط با همه جنبه های دنیایی که فرد در آن زندگی می کند (ستویت [3]و همکاران، 2019).

نگرش ها به طور کلی نتیجه گیری هایی را در ذهن پرورش می دهند و فرد را برای مقابله با محیط بیرونی و درونی که در آن زندگی می کنند آماده می سازند (پاپینی و همکاران، 2002). به طور کلی باید به این موضوع اشاره داشت که انگیزه واکنش نشان دادن و یا ندادن، و چگونگی واکنش ابراز شده نسبت به موضوعات بر آمده از نگرش فرد در مورد آن موضوع خاص می باشد (اسی و همکاران، 2012).

همان طور که پیش از این هم اشاره شده است، دوره نوجوانی در به دلایل مخلف فرهنگی، اجتماعی و سلامتی برای دختران اهمیت بیشتری دارد (کیم[4] و همکاران، 2019).

ضعف نگرش و رفتار نادرست نوجوانان دختر در مورد سلامت جسمی، روانی و بلوغ مشکلات عدیده ای را به وجود می آورد که از آن جمله می توان به مشکلات ارتباطی، بارداری های زودهنگام، اختلالات روانپزشکی مثل اختلالات خلقی و اختلالا اضطرابی و البته سندروم شدید پیش از قاعدگی و در برخی موارد ملال پیش از قاعدگی اشاره داشت (پاپینی و همکاران، 2002).

در ادبیات پژوهشی

نشان داده شده است که نگرش به قاعدگی اغلب در دو سال آغازین قاعدگی شکل می گیرد و سطح اضطراب تجربه شده، سطح آموزش در مورد قاعدگی و البته نگرش مادر در مورد قاعدگی می تواند در شکل گیری نگرش دختر نوجوان اثرگذار باشد (کار و همکاران، 2019).

نگرش به قاعدگی در هنگام شکل گیری تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد اما مهم ترین عملی که می تواند شکل گیری نگرش به قاعدگی را شکل دهد ابعاد اجتماعی و فرهنگی بافتار زندگی فرد در مورد قاعدگی می باشد (اسی و همکاران، 2012). اثرگذاری نگرش به قاعدگی بر فرآیند قاعدگی به قدری زیا است که زنانی که تصور می کنند قاعدگی زندگی روزمره آن ها را به خطر می اندازد، به تناسب سندروم شدید پیش از قاعدگی را تجربه می کنند و برخی از این افراد در نهایت دچار اختلال ملال پیش از قاعدگی می شوند (کیم و همکاران، 2019).

در مطالعات بین فرهنگی نشان داده شده است که 39% از زنان قاعدگی را به عنوان یک عامل مزاحم برای زندگی خودشان در نظر می گیرند و به همین ترتیب علامت های قاعدگی را با شدت بیشتری تجربه می کنند (پاپینی و همکاران، 2002).

اجزای شکل دهنده نگرش (کالیانی[5] و همکاران، 2019):

  • بخش شناختی:

بخش شناختی نگرش به اجزایی مانند باورها، افکار و ویژگی هایی که ما به هر موضوعی نسبت می دهیم تقسیم می شود. در اغلب موارد، ویژگی هایی که هر فرد به یک موضوع نسبت می دهد به مثبت و منفی تقسیم می شود.

  • بخش عاطفی:

احساسات یا عواطفی که نسبت به یک موضوع ابراز می گردد مربوط به بخش عاطفی نگرش می باشد. واکنش های عاطفی به شکل های متنوعی نگرش را تحت تاثیر قرار می دهند.

  • بخش رفتاری:

بخش رفتاری نگرش، به رفتارهای گذشته و همچنین تجربیات قبلی در مورد یک موضوع خاص مرتبط است. ممکن است فرد نگرش فعلی خود را از رفتارهای قبلی و یا تجربیات قبلی خود به دست آورده باشد.

نگرش به قاعدگی حتی می تواند مستقیما برآمده از فرهنگ باشد، در پژوهشی آمده است که در بعضی از خرده فرهنگ ها، قاعدگی را برابر با زایش و توانمندی یک زن برای باروری می دانند، این در حالی است که در برخی دیگر از فرهنگ ها، قاعدگی را برابر با گیجی و منگی و کثیفی می شناسند، این در حالی است که در فرهنگ هایی که نگاه مثبتی به قاعدگی وجود دارد، سندروم پیش از قاعدگی به شکل ملایم تری بروز پیدا می کند به طوری که حتی گاهی زنان متوجه علامت های غیر عادی نمی شوند، و در مقابل در فرهنگ هایی که قاعدگی به عنوان یک واقعیت ناخوشایند پذیرفته می شود، سندروم پیش از قاعدگی با شدت بیشتری تجبه می شود و اختلال ملال پیش از قاعدگی در این جمعیت ها شیوع بیشتری دارد (ستویت و همکاران، 2019).

نگرش به قاعدگی به قدری می تواند سبک زندگی و کیفیت زندگی یک زن را قرار دهد که در کنار قاعدگی، روابط جنسی، فعالیت هایی همچون آراستگی، کارکردهای روزمره به خصوص کارهایی که مربوط به خانه باشند، ارتباط با همسر، انجام امورات مربوط به فرزندپروری نیز تحت تاثیر قرار می گیرد (اشنایدر [6]و همکاران، 1974). در پژوهش ها نشان داده شده است که همان طور که نگرش به قاعدگی می تواند تحت تاثیر نحوه ارتباط بین اعضا در خانواده و سبک فرزندپروری باشد، می تواند به عنوان یکی از عوامل اثرگذار بر اتخاذ سبک فرزندپروری اثر داشته باشد (کالیانی و همکاران، 2019). چرا که گزارش شده است که زنانی که نگرش منفی تری در مورد نگرش به قاعدگی دارند، به احتمال بیشتری نسبت به زنانگی و زن بودن خودشان نگرش منفی پیدا می کنند و این نگرش منفی منجر به خشم می شود ستویت و همکاران، 2019).

در پژوهشی که شدت سندروم پیش از قاعدگی را مورد بررسی قرار داده بود، گزارش شده است که، نگرش به قاعدگی می تواند فرآیندی را به وجود آورد که فرد در نقش بیمار فرو رود، به طوری که هر نشانه منفرد جسمانی منجر به پریشانی مربوط به قاعدگی شود، قاعدگی رفتارهای مربوط به بیماری را در فرد برمی انگیزد و به مرور زمان الگوی رفتارهای بیمارگون تبدیل به بخشی از الگوهای رفتاری فرد می شود و شخص در نقش بیمار فرو می رود، در این پژوهش اشاره شده است که نحوه دریافت حمایت از اطرافیان مهم در خانواده می تواند اتخاذ نقش بیمار توسط زنان را تحت تاثیر قرار دهد (ستویت و همکاران، 2019).

قاعدگی

 

نگرش به قاعدگیف رفتارهای مربوط به بهداشت قاعدگی را تحت تاثیر قرار می دهد، عدم رعایت بهداشت قاعدگی می تواند بیماری های جسمانی جدی را به وجود آورد که دیگر اعضای خانواده را نیز درگیر می کند، و همچنین تجربه ای دشوار از سندروم پیش از قاعدگی را به وجود می آورد، در گزارشی آمده است که نگرش به قاعدگی در کنار عرف اجتماعی در مورد قاعدگی که فرد در آن زندگی می کند و کنترل ادراک شده فرد بر رفتارهایش، می توانند گرایش ذهنی را به وجود آورند که در نهایت منجر به رعایت و یا عدم رعایت بهداشت مربوط به قاعدگی شوند(کار و همکاران، 2019).

نگرش به قاعدگی

 

به علاوه، در مطالع ای مطرح شده است که نگرش به قاعدگی میزان پریشانی روانشناختی مربوط به قاعدگی را پیش بینی می کند، پریشانی روانشناختی مربوط به قاعدگی نشانه های جسمانی را به وجود می آورد که علاوه بر تشدید سندروم پیش از قاعدگی، در گذر زمان معیارهای اختلالات نشانه های جسمانی را نیز کامل می کند، بدین ترتیب نگرش به قاعدگی می تواند با واسطه پریشانی روانشناختی مربوط به قاعدگی منجر به شکل گیری اختلالات نشانه های جسمانی می شود. در این گزارش نیز بر تاثیر حمایت های ادراک شده از طرف اعضای خانواده فرد در شکل گیری اختلالات نشانه های جسمانی تاکید شده است (کیم و همکاران، 2019).

 

نگرش به قاعدگی

 

Eswi, A., Helal, H., & Elarousy, W. (2012). Menstrual attitude and knowledge among Egyptian female adolescents. Journal of American Science8(6), 555-565.

Papini, D. R., Intrieri, R. C., & Goodwin, P. E. (2002). Attitude toward menopause among married middle-aged adults. Women & health36(4), 55-68.

Schneider, J. F., & Schneider-Duker, M. R. (1974). Conservative attitudes and reactions to menstruation. Psychological reports35(1304).

Kaur, N., & Bedi, S. P. (2019). Comparison of menstrual attitudes among active and inactive female university students. Age (yrs)21, 21-06.

Setyowati, M. R., & Ungsianik, T. (2019). Improving Female Adolescents’ Knowledge, Emotional Response, and Attitude toward Menarche following Implementation of Menarcheal Preparation Reproductive Health Education. Asian/Pacific Island Nursing Journal4(2), 84.

Kim, H. J., Choi, S. Y., & Min, H. (2019). Effects of Sleep Pattern, Stress, Menstrual Attitude, and Behavior That Reduces Exposure to Endocrine Disrupting Chemicals on Premenstrual Syndrome in Adolescents. Korean Journal of Women Health Nursing25(4), 423-433.

Kalyani, S., Bicholkar, A., & Cacodcar, J. A. (2019). A Study of Knowledge, Attitude and Practices Regarding Menstrual Health among Adolescent Girls in North Goa. Epidemiology International (E-ISSN: 2455-7048)4(1), 1-5.

[1] Eswi, A., Helal, H., & Elarousy, W

[2] Kaur, N., & Bedi, S. P

[3] Setyowati, M. R., & Ungsianik, T

[4] Kim, H. J., Choi, S. Y., & Min, H

[5] Kalyani, S., Bicholkar, A., & Cacodcar, J. A

[6] Schneider, J. F., & Schneider-Duker, M. R

 

نویسنده: دکتر نادر اباذری

مشاهده بیشتر

دکتر مریم حسینی

دانشجوی دکتری روانشناسی عاشق روانشناسی و یادگیری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا