روانشناسی مشاورهروانشناسی یادگیریمهارت ها

پردازش اطلاعات برای یادگیری

برای یادگیری اطلاعاتی باید توسط مغز پردازش شود.  مغز وظیفه پردازش همه ادراکی که با هم مرتبط هستند نیز بر عهده دارد. این پردازش به چه شکل است؟

مغز با استفاده از اطلاعات قبلی ذخیره شده شروع به پردازش اطلاعات و داده ها می کند.

این فرآیند پردازش توسط موارد زیر تفکیک می شود:

  • ارتباط
  • ارزش دانش و مهارت جدید
  • اهمیت
  • معنی دار بودن

اهمیت عواطف و احساسات در یادگیری

در یادگیری عواطف و احساسات نقش مهمی دارند. از حس ها به عنوان نشانگر های بدنی استفاده می شود که می توانند فرآیند پردازش، ذخیره سازی و حافظه را تحت تاثیر قرار دهد. یادگیری به منظور بیشترین استفاده از مسیر های عصبی است و می توان با یاد گرفتن این مسیر های طولانی را سریع طی کرد.

یادگیری به عنوان فرآیندی در تشکیل و تغییر ساختار مغز

روند یادگیری همراه با پردازش بیرونی است. فرآیند یاد گرفتن باعث تغییراتی در مغز می شود که این تغییرات را می توان در یک دسته 4 تایی تقسیم کرد.

  • توسعه دادن
  • تنظیم سازی
  • بازسازی
  • آراسته کردن

توسعه و گسترش با هدف بهبود تعداد و قدرت اتصالات عصبی برای ایجاد شبکه از اطلاعات و داده ها انجام می شود. تنظیم سازی به منظور ایجاد اتصالات جدید صورت می گیرد. در طی فرآیند بازسازی، آموزش مجدد انجام می شود. بازسازی فرآیندی وقت گیر و دشوار است که در آن دستاورد های جدید جایگزین دستاورد های قبلی و قدیمی می شوند. در آراسته کردن یا هرس، پتانسیل عصبی توصیف شده و کاربرد زیادی ندارد. در طی فرآیند هرس اتصالات می توانند به گونه ای تغییر کنند که امکان فعال شدن مجدد آنها وجود نداشته باشد.

به طور کلی فرآیند یاد گرفتن به موارد زیر تقسیم می شود:

  • عمدی
  • فردی
  • جمعی
  • جسمی
  • اجتماعی

 

اهمیت تعامل اجتماعی و فعالیت های جسمی در یادگیری

انسان و مغزش به تعاملات اجتماعی محتاج است. سلول های عصبی آینده ای که در مغز وجود دارند وظیفه ساخت الگوی جهت گیری شناختی را بر عهده دارند. فعالیت های جسمانی نیز در فرآیند یادگیری به خصوص سال های ابتدایی زندگی نقش عمده ای ایفا می کنند.

بومی سازی فرآیند یادگیری و حافظه

محرک و رانشگر یادگیری در سلول های عصبی مخچه و عقده های پایه قرار دارد. حافظه اعلانی در لوب موقتی میانی قرار دارد. ضایعه هیپوکامپ باعث یادزدودگی پیش گستر می شود و این به معنای عدم توانایی ذخیره اطلاعات جدید است.

جایگاه حافظ رویه در جسم مخطط است که از مسیر قشر تازه مخ (neocortex) استفاده می کند. یادگیری مشارکتی به منظور فرآیند عاطفی در بادامه مغز و فرآیند حرکتی در مخچه انجام می شود. حافظه غیر مشارکتی به صورت عادت انجام می شود.

نظریه هیبن چگونگی تقویت ارتباط بین نورون های خاص را توضیح می دهد. طبق این نظریه اگر آکسون نورون A به به اندازه ای که بتواند نورون B را مکررا تحریک کند به آن نزدیک باشد، در این صورت بازده نورون A به منظور تحریک شدن توسط نورون B افزایش می یابد. در کلامی دیگر تغییراتی که با تجربه ها و اطلاعات موجود در سیستم عصبی مرتبط است به شرایط خاصی بستگی دارد.

مشاهده بیشتر

دکتر نادر اباذری

فارغ التحصیل روانشناسی بالینی عاشق مطالعه و یادگیری

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا